Enrico Camporese
"Ik schilder dat wat ik voel en ik fotografeer dat wat ik zie." Deze uitspraak van de 60-jarige Enrico Camporese geeft duidelijk aan met wat voor soort kunstenaar we hier te maken hebben. Een mens die zijn gevoelens in abstracte kleuren en vormen weet te vatten en daarnaast oog heeft voor de beelden die de wereld om hem heen biedt.
Enrico werkt sinds 1975 op het gebied van visuele communicatie. Hij is fotograaf en grafisch ontwerper en heeft voor belangrijke Italiaanse bedrijven gewerkt. Hij schildert al een groot aantal jaren en heeft schilderlessen gehad, maar beschouwt zichzelf als een autodidact. Hij heeft verschillende exposities gehad, o.a. tijdens de Biennale d'arte Italia 1998. In 2001 exposeerde hij voor het eerst in Nederland bij galerie Marianne Fakkers in Alkmaar.
Enrico werkt graag in series. Zo maakte hij in 1994 de series "Decomposizioni" en "Piccoli Abissi", waarin hij koos voor de vis als symbool voor de mens, zowel lichamelijk als geestelijk gezien.
Vervolgens maakte hij de serie "II Linea di confine" (grens). "Wat zijn de grenzen in de kunst?", vraagt men zich vaak af. "Als de toeschouwer besluit om met het schilderij wat hij voor zich heeft een grens te overschrijden om te kunnen fantaseren, ben ik al tevreden" zegt Enrico Camporese.
Tenslotte de serie "Minime Percezioni" waarin hij probeert om het tweedimensionale kleurgebruik te overschrijden en de toeschouwer een kijkje te bieden in het driedimensionale. We herkennen hierin duidelijk invloeden van Barnett Newman, Ad Reinhardt en Mark Rothko alhoewel Enrico daarin toch onmiskenbaar een eigen stijl laat zien.
